ترمیم بینی شکسته پس از جراحی بینی، اصلاح فرم و بازسازی عملکرد تنفسی

بینی شکسته پس از جراحی بینی

بینی شکسته پس از جراحی حالتی است که ساختار طبیعی بینی دچار ضعف و فروپاشی جزئی یا کامل شده و نتایج جراحی اولیه نه تنها ظاهر طبیعی بینی را بازنگردانده، بلکه باعث ایجاد مشکلات عملکردی و زیبایی‌شناختی شده است. در اصطلاح پزشکی به این وضعیت شکستگی ساختاری (Structural Collapse) گفته می‌شود و معمولاً ناشی از برداشتن بیش‌ازحد غضروف و استخوان در رینوپلاستی اولیه است. این تغییرات می‌تواند منجر به کاهش استحکام نوک بینی، فرو رفتگی یا جمع‌شدگی بال‌ها و اختلال در محور مرکزی بینی شود، به طوری که فرم کلی بینی متقارن و پایدار باقی نماند.

افراد مبتلا به بینی شکسته اغلب با علائم ظاهری و عملکردی مشخص روبه‌رو هستند. از جمله تغییرات ظاهری می‌توان به افتادگی نوک بینی، باریک شدن بیش از حد حفرات بینی، بال ژینگ و انحراف محور بینی اشاره کرد. در کنار این موارد، مشکلات عملکردی مانند اختلال در جریان هوا و کاهش کیفیت تنفس نیز شایع است. تشخیص دقیق میزان آسیب ساختاری و تعیین نقاط ضعف بینی، مرحله‌ای حیاتی در برنامه‌ریزی جراحی ترمیمی است تا هم ظاهر طبیعی بازیابی شود و هم عملکرد تنفسی فرد بهبود یابد.

شایع‌ترین مشکلات ساختاری در ترمیم بینی شکسته

در بینی‌های شکسته پس از جراحی، چندین مشکل ساختاری شایع وجود دارد که ظاهر و عملکرد بینی را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهند. این مشکلات شامل بال ژینگ (فرو رفتگی یا جمع‌شدگی بال بینی)، پینچ شدن حفرات بینی (باریک شدن بیش از حد سوراخ‌ها)، افتادگی کلوملا (نوک بینی آویزان و نامتناسب) و انحراف باقی‌مانده بینی هستند.

هر یک از این عوارض ناشی از ضعف ساختاری غضروف‌ها و استخوان‌ها، برداشت بیش از حد در جراحی اولیه یا آسیب به بافت حمایتی نوک بینی است و بدون اصلاح صحیح، هم زیبایی و هم عملکرد تنفسی بینی تحت تأثیر قرار می‌گیرد. در جراحی بینی ترمیمی، تشخیص دقیق هر یک از این مشکلات و استفاده از گرافت‌های غضروفی یا تکنیک‌های حمایتی مناسب برای بازسازی ساختار بینی، کلید دستیابی به نتیجه پایدار، طبیعی و عملکردی است.

بال ژینگ (Alar Wing Collapse / Alar Notching)

بال ژینگ به حالتی گفته می‌شود که بال بینی (ناحیه کناری سوراخ‌ها) دچار فرو‌رفتگی یا جمع‌شدگی می‌شود و فرم طبیعی آن از بین می‌رود. این مشکل معمولاً به دلیل برداشتن بیش‌ازحد غضروف یا تضعیف ساختار بال بینی در جراحی قبلی ایجاد می‌شود. همچنین آسیب به تاندون‌ها یا عدم حمایت کافی نوک بینی می‌تواند عامل ایجاد این عارضه باشد.

بال ژینگ نه تنها ظاهر بینی را نامتقارن و غیرطبیعی می‌کند، بلکه می‌تواند مسیر عبور هوا را محدود کند و باعث مشکلات تنفسی شود. این تغییر شکل در نمای نیمرخ و روبه‌رو بسیار واضح است و اغلب بیمار از ظاهر ناپایدار بینی شکایت دارد.

ضرورت بازسازی غضروفی:

اصلاح بال ژینگ معمولاً نیازمند بازسازی ساختار با گرافت غضروفی است. غضروف می‌تواند از سپتوم بینی، گوش یا دنده برداشت شود و با جایگذاری صحیح، شکل طبیعی بال بینی بازسازی و عملکرد تنفسی بهبود می‌یابد.

پینچ شدن بالای حفرات بینی (Pinched Nose Deformity)

پینچ شدن نوک بینی زمانی رخ می‌دهد که نوک و بالای حفرات بینی بیش از حد باریک شود. این مشکل معمولاً ناشی از برداشتن بیش‌ازحد غضروف در رینوپلاستی اولیه یا ضعف ساختار حمایتی نوک بینی است.

تفاوت پینچ ظاهری و عملکردی:

• پینچ ظاهری: باعث می‌شود نوک بینی جمع شده و نمای بینی غیرطبیعی به نظر برسد.
• پینچ عملکردی: می‌تواند مسیر جریان هوا را مسدود کرده و باعث اختلال تنفسی شود.

در جراحی ترمیمی، استفاده از گرافت‌های حمایتی و اسپریدر برای بازسازی نوک بینی و گشاد کردن حفرات ضروری است. این تکنیک باعث می‌شود هم زیبایی نوک بینی بازیابی شود و هم عملکرد تنفسی بهبود یابد.

افتادگی کلوملا (Hanging Columella)

کلوملا تیغه بین دو سوراخ بینی است. افتادگی کلوملا زمانی رخ می‌دهد که نوک بینی بیش از حد پایین آمده یا فاصله بین سوراخ‌ها تغییر کند. این مشکل معمولاً در رینوپلاستی ناموفق دیده می‌شود و با بررسی نیمرخ و روبه‌رو قابل تشخیص است.

افتادگی کلوملا باعث می‌شود نوک بینی آویزان و نامتناسب به نظر برسد و نمای نیمرخ، زاویه طبیعی بین بینی و لب بالا را از دست بدهد. این مشکل علاوه بر جنبه زیبایی، ممکن است باعث اختلال در عبور هوا شود.

تکنیک‌های اصلاح در جراحی ترمیمی:

اصلاح افتادگی کلوملا معمولاً با استفاده از گرافت غضروفی و بازسازی حمایت نوک بینی انجام می‌شود. در برخی موارد، تکنیک‌های دقیق بخیه‌زنی و تثبیت غضروف نیز به کار می‌رود تا فرم طبیعی نوک بینی بازیابی شود.

انحراف باقی‌مانده بینی (Residual Deviation / NAD)

انحراف باقی‌مانده بینی به حالتی گفته می‌شود که محور بینی پس از جراحی ناموفق به یک سمت منحرف باقی بماند. این مشکل می‌تواند هم ظاهر بینی را غیرمتقارن کند و هم باعث مشکلات تنفسی و انسداد جریان هوا شود. این نوع انحراف معمولاً ناشی از عدم اصلاح دقیق شکستگی اولیه یا تغییرات ساختاری پس از جراحی قبلی است.

در جراحی ترمیمی، اصلاح دقیق محور بینی و هم‌راستایی آن با مرکز صورت و نوک بینی، کلید رسیدن به نتیجه طبیعی و پایدار است. این کار معمولاً با استفاده از گرافت، بازسازی استخوان و غضروف و تکنیک‌های تنظیم دقیق نوک بینی انجام می‌شود.

توضیحات دکتر مجید نصیری در مورد مشکلات ساختاری بینی شکسته

چرا ترمیم بینی شکسته نیاز به استفاده از غضروف دارد؟

پس از جراحی ناموفق، بینی اغلب دچار ضعف ساختاری قابل توجه می‌شود و بخش‌هایی مانند نوک بینی، بال‌ها و کلوملا دیگر قادر به حفظ فرم طبیعی و عملکرد صحیح خود نیستند. این ضعف می‌تواند ناشی از برداشتن بیش‌ازحد غضروف یا استخوان در جراحی اولیه، آسیب به بافت‌های حمایتی نوک بینی و ایجاد چسبندگی داخلی باشد. در چنین شرایطی، بدون استفاده از گرافت غضروفی، اصلاح پایدار فرم و بازسازی استحکام ساختاری بینی ممکن نیست و نتیجه جراحی ترمیمی ناپایدار خواهد بود.

گرافت‌های غضروفی نقش کلیدی در تقویت ساختار نوک بینی، بازسازی بال‌ها، تثبیت کلوملا و اصلاح انحراف باقی‌مانده دارند و به حفظ زیبایی و عملکرد تنفسی کمک می‌کنند. این غضروف‌ها معمولاً از سپتوم بینی برداشت می‌شوند، اما در صورت کمبود، غضروف گوش و در جراحی‌های پیچیده‌تر غضروف دنده مورد استفاده قرار می‌گیرند. استفاده دقیق و اصولی از این گرافت‌ها باعث می‌شود بینی پس از ترمیم هم ظاهر طبیعی و متقارن داشته باشد و هم عملکرد تنفسی بهبود یافته و پایدار باقی بماند.

روش‌های جراحی برای ترمیم بینی شکسته

در ترمیم بینی شکسته پس از جراحی ناموفق، اصلاح همزمان فرم و عملکرد بینی نیازمند استفاده از چند تکنیک جراحی تخصصی است. این روش‌ها شامل بازسازی بال بینی، اصلاح پینچ نوک و حفرات بینی، تنظیم کلوملا و اصلاح انحراف و تقارن کلی بینی هستند. هر یک از این تکنیک‌ها با استفاده از گرافت‌های غضروفی و برنامه‌ریزی دقیق به بازسازی ساختار ضعیف بینی و بازیابی ظاهر طبیعی و عملکرد تنفسی کمک می‌کنند.

بازسازی بال بینی (Alar Reconstruction)

بازسازی بال بینی یکی از مراحل کلیدی در جراحی ترمیمی است و با هدف اصلاح فرو رفتگی بال‌ها و بازیابی تقارن انجام می‌شود. در این روش، از گرافت غضروفی استفاده می‌شود تا بال بینی استحکام پیدا کند و از ایجاد بال ژینگ جلوگیری شود. این تکنیک باعث می‌شود هم نمای روبه‌رو و نیمرخ بینی طبیعی به نظر برسد و هم مسیر جریان هوا بهینه باقی بماند.

اصلاح پینچ بینی با گرافت اسپریدر و باتن

در بینی‌های دچار پینچ، نوک و حفرات بینی بیش از حد باریک شده‌اند که هم ظاهر بینی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و هم تنفس بیمار را محدود می‌کند. استفاده از گرافت‌های اسپریدر و باتن باعث بازسازی حمایت نوک بینی و گشاد شدن حفرات می‌شود و ضمن بازیابی فرم طبیعی، عملکرد تنفسی را بهبود می‌بخشد.

تنظیم و اصلاح کلوملا

افتادگی کلوملا باعث می‌شود نوک بینی آویزان و زاویه بین بینی و لب بالا غیرطبیعی به نظر برسد. اصلاح کلوملا با گرافت‌های غضروفی و تکنیک‌های تثبیت نوک بینی انجام می‌شود تا نوک بینی بالاتر رفته و زاویه طبیعی نمای نیمرخ بازگردد.

اصلاح انحراف و تقارن کلی بینی

در بسیاری از بیماران، محور بینی پس از جراحی اولیه منحرف باقی مانده است. اصلاح انحراف و بازیابی تقارن کلی بینی شامل تنظیم گرافت‌ها، اصلاح غضروف و استخوان و هم‌راستایی نوک بینی با مرکز صورت است تا بینی هم از نظر زیبایی و هم از نظر عملکرد تنفسی متقارن و پایدار شود.

چالش‌ها و حساسیت‌های ترمیم بینی شکسته

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های جراحی ترمیمی، وجود بافت اسکار و چسبندگی داخلی است که در نتیجه جراحی قبلی یا شکستگی بینی ایجاد شده است. این بافت‌ها باعث می‌شوند دسترسی به غضروف و استخوان دشوار شود و اصلاح دقیق فرم بینی نیازمند دقت بسیار بالایی باشد. علاوه بر این، محدودیت منابع غضروفی یکی دیگر از موانع مهم است؛ در بسیاری از بیماران، غضروف سپتوم برای بازسازی کافی نیست و نیاز به استفاده از غضروف گوش یا دنده وجود دارد.

چالش دیگر، ریسک بالاتر نسبت به جراحی اولیه است؛ حتی کوچک‌ترین خطا در بازسازی ساختار بینی می‌تواند نتیجه را تحت تأثیر قرار دهد و باعث نارضایتی بیمار شود. به همین دلیل، تجربه و مهارت جراح نقش حیاتی دارد و انتخاب تکنیک مناسب برای هر بیمار باید بر اساس بررسی دقیق ساختار بینی، میزان آسیب و نیازهای زیبایی و عملکردی انجام شود. جراحان با تجربه می‌توانند این چالش‌ها را مدیریت کرده و احتمال موفقیت جراحی ترمیمی را به حداقل ریسک برسانند.

نتیجه جراحی ترمیم بینی شکسته

برخلاف رینوپلاستی اولیه، ترمیم بینی شکسته محدودیت‌هایی دارد و ممکن است نتایج نهایی نیازمند صبر و پیگیری طولانی مدت باشد. هدف جراحی ترمیمی، بهبود همزمان زیبایی و عملکرد تنفسی است؛ یعنی بینی نه تنها فرم طبیعی و متقارن پیدا می‌کند، بلکه مسیر عبور هوا و کیفیت تنفس نیز بازسازی می‌شود.

مشاهده نتیجه نهایی معمولاً چندین ماه طول می‌کشد، زیرا تورم بعد از جراحی ترمیمی طولانی‌تر بوده و فرم نهایی نوک و بال بینی به تدریج تثبیت می‌شود. بیماران باید بداند که جراحی ترمیمی فرآیندی مرحله‌ای است و پیگیری منظم و رعایت مراقبت‌های پس از عمل نقش مهمی در دستیابی به نتیجه پایدار و طبیعی دارد. انتخاب جراح متخصص و باتجربه، کلید موفقیت در رسیدن به ترکیب ایده‌آل زیبایی و عملکرد است.

هزینه جراحی بینی ترمیمی

هزینه جراحی بینی ترمیمی معمولاً بیشتر از رینوپلاستی اولیه است، زیرا این عمل پیچیده‌تر بوده و نیاز به مهارت بالای جراح و استفاده از گرافت‌های غضروفی دارد. عوامل مختلفی بر قیمت تأثیر می‌گذارند و تعیین هزینه دقیق معمولاً پس از معاینه حضوری و بررسی ساختار بینی و میزان آسیب قبلی امکان‌پذیر است. عوامل مؤثر بر هزینه جراحی ترمیمی عبارتند از :

• میزان پیچیدگی و آسیب ساختاری بینی
• نیاز به استفاده از گرافت غضروفی (سپتوم، گوش یا دنده)
• تجربه و مهارت جراح
• نیاز به تکنیک‌های تخصصی برای اصلاح بال ژینگ، پینچ یا کلوملا
• موقعیت جغرافیایی و کلینیک

هزینه جراحی بینی ترمیمی در کلینیک زیبایی نورسا بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیون تومان متفاوت می باشد.