جراحی بینی ترمیمی

جراحی بینی ترمیمی: راهنمای کامل اصلاح و بازسازی بینی پس از عمل اولیه

پزشک : دکتر مجید نصیری متخصص ENT دسته بندی : مقالات جراحی بینی

گاهی نتیجه یک جراحی بینی، آن‌طور که انتظار می‌رود پیش نمی‌رود. ممکن است فرم بینی با چهره هماهنگ نباشد، عملکرد تنفسی دچار اختلال شود یا ظرافت‌های مورد نظر حاصل نشود. در چنین شرایطی، «جراحی ترمیمی بینی» به‌عنوان راهکاری تخصصی برای اصلاح نواقص یا بازسازی ساختار بینی مطرح می‌شود. این جراحی نه صرفاً یک تلاش برای زیباتر شدن، بلکه اقدامی پیچیده برای بازگرداندن تعادل، عملکرد و هماهنگی است؛ عملی که نیازمند دانش، مهارت و دقتی دوچندان نسبت به جراحی اولیه است.

در این مطلب، نگاهی جامع و تخصصی به مفهوم، دلایل، چالش‌ها و روند عمل بینی ترمیمی خواهیم داشت تا اگر شما هم در مسیر تصمیم‌گیری هستید، با آگاهی بیشتری گام بردارید.

عمل بینی ترمیمی چیست؟

جراحی بینی ترمیمی یا ثانویه به جراحی مجدد بینی اطلاق می‌شود که با هدف اصلاح نتیجه نامطلوب عمل قبلی یا بهبود عملکرد تنفسی انجام می‌گیرد. این جراحی می‌تواند تنها شامل اصلاحات جزئی باشد یا در موارد پیچیده‌تر، نیاز به بازسازی کامل ساختار بینی داشته باشد.

تفاوت اصلی آن با جراحی زیبایی اولیه در میزان پیچیدگی، وجود بافت اسکار و محدودیت‌های ساختاری است. در حالی‌ که جراحی اول بر پایه بافت بکر و طبیعی انجام می‌شود، جراح در عمل ترمیمی با چالش‌های بیشتری روبه‌رو است؛ از جمله نبود غضروف کافی، چسبندگی بافت‌ها یا تغییرات غیرقابل‌پیش‌بینی حاصل از جراحی قبلی.

درصد موفقیت این نوع عمل، ارتباط مستقیمی با مهارت جراح، شرایط اولیه بینی و واقع‌بینی فرد متقاضی دارد. اهداف کلی جراحی ترمیمی شامل بهبود ظاهر بینی، بازگرداندن عملکرد تنفسی، اصلاح ناهنجاری‌های ساختاری و ایجاد هماهنگی بیشتر با چهره است. این جراحی فرصتی است برای بازتعریف زیبایی و عملکرد بینی، اما تنها زمانی که با بررسی دقیق و تصمیم‌گیری آگاهانه همراه باشد.

جراحی بینی ترمیمی

نشانه‌های نیاز به جراحی بینی ترمیمی

عمل بینی ترمیمی زمانی ضرورت پیدا می‌کند که نتیجه جراحی اولیه نتواند انتظارات زیبایی‌شناختی یا عملکردی شما را برآورده کند. برخلاف تصور رایج، هدف از این جراحی همیشه صرفاً زیبایی نیست؛ گاهی فرد با مشکلات تنفسی، ناهماهنگی شدید در فرم بینی یا حتی افت عملکرد ساختاری مواجه می‌شود که بدون اصلاح، کیفیت زندگی او را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

برخی از موارد رایج نیاز به جراحی ترمیمی عبارت‌اند از:

  • باقی ماندن قوز یا انحراف روی پل بینی
  • افتادگی یا عدم پشتیبانی کافی از نوک بینی
  • بروز مشکلات تنفسی به دلیل حذف بیش از حد غضروف
  • عدم تقارن قابل‌ توجه در سوراخ‌های بینی یا خطوط کلی
  • رضایت نداشتن از فرم نهایی بینی به‌ دلایل زیبایی یا روانی

اما حتی در صورت وجود این مشکلات، نمی‌توان بلافاصله سراغ ترمیم رفت. مدت زمان مناسب برای جراحی مجدد، معمولاً ۹ تا ۱۲ ماه پس از جراحی اولیه است. این بازه به بدن اجازه می‌دهد تا ورم‌ها به‌طور کامل کاهش یابند، بافت‌ها ترمیم شوند و نتیجه نهایی عمل قبلی به‌طور کامل مشخص شود. اقدام زودهنگام ممکن است باعث پیچیدگی بیشتر و حتی آسیب به بافت‌های باقی‌مانده شود.

زمان مناسب عمل بینی ترمیمی

چالش‌های جراحی ترمیمی بینی

جراحی بینی ترمیمی، از نظر فنی و زیباشناختی، یکی از پیچیده‌ترین شاخه‌های جراحی پلاستیک صورت به شمار می‌رود. برخلاف جراحی اولیه که بر پایه بافت سالم و ساختار دست‌نخورده انجام می‌شود، عمل ترمیمی با موانع متعددی همراه است که نیازمند تجربه بالا، مهارت دقیق و رویکردی فردمحور از سوی جراح است.

یکی از اصلی‌ترین چالش‌ها، وجود بافت اسکار (جای زخم داخلی) است که انعطاف‌پذیری پوست و مخاط را کاهش می‌دهد و روند جراحی را محدود می‌کند. همچنین، در بسیاری از موارد، به‌ دلیل برداشت بیش از حد غضروف در عمل اول یا تحلیل رفتن آن طی زمان، ساختار داخلی بینی ضعیف شده و نیاز به تقویت دارد.

در چنین شرایطی، برداشت غضروف از نواحی دیگر بدن مانند لاله گوش یا دنده ضروری می‌شود. هرچند این تکنیک‌ها رایج و ایمن هستند، اما پیچیدگی عمل و مدت بهبودی را افزایش می‌دهند.

نکته قابل‌ توجه دیگر آن است که نتیجه نهایی در جراحی ترمیمی همیشه به‌اندازه جراحی اولیه قابل‌ پیش‌بینی نیست. محدودیت‌های ساختاری، پوست آسیب‌دیده یا بافت‌های ضعیف می‌توانند میزان اصلاحات قابل انجام را کاهش دهند. به همین دلیل، واقع‌بینی در مورد نتیجه و انتظارات منطقی از اهمیت بالایی برخوردار است.

تکنیک‌های مورد استفاده در جراحی ترمیمی

جراحی ترمیمی بینی اغلب ترکیبی از چند تکنیک تخصصی است که با توجه به شرایط بینی، اهداف اصلاحی و وضعیت بافت‌ها انتخاب می‌شوند. در ادامه، مهم‌ترین روش‌های مورد استفاده در این جراحی را به‌صورت تفکیکی بررسی می‌کنیم:

استفاده از گرافت غضروفی

در اغلب موارد، جراحی ترمیمی نیاز به تقویت اسکلت بینی دارد. زمانی که غضروف‌های طبیعی در جراحی قبلی بیش از حد برداشته شده‌اند یا آسیب دیده‌اند، از گرافت‌های غضروفی برای بازسازی استفاده می‌شود. این گرافت‌ها می‌توانند از یکی از منابع زیر تهیه شوند:

  • غضروف تیغه میانی بینی (سپتوم): اگر باقی مانده باشد.
  • غضروف گوش (کُنکا): مناسب برای ترمیم‌های ظریف.
  • غضروف دنده: در جراحی‌های پیشرفته که نیاز به استحکام و حجم بیشتری وجود دارد.

گرافت‌ها در بازسازی نوک، پل بینی یا دریچه‌های بینی نقش کلیدی دارند و پایداری ساختار را تضمین می‌کنند.

بازسازی ساختار بینی

بازسازی ساختاری به معنای بازتعریف اسکلت داخلی بینی است؛ به‌طوری‌که ظاهر بینی اصلاح شده و عملکرد تنفسی نیز حفظ شود. این فرآیند شامل:

  • بازسازی سپتوم (تیغه بینی)
  • تقویت ستون وسط بینی (کولوملا)
  • اصلاح انحراف یا فرورفتگی‌های غضروفی یا استخوانی

بازسازی ساختار نه‌تنها فرم بینی را متقارن‌تر می‌سازد، بلکه از افتادگی مجدد نوک یا انسداد راه‌های تنفسی جلوگیری می‌کند.

ترمیم عملکرد تنفسی

یکی از اهداف مهم جراحی ترمیمی، بازگرداندن عملکرد تنفسی طبیعی است؛ به‌ویژه در مواردی که جراحی قبلی موجب تنگی یا انسداد شده باشد. مهم‌ترین اقدامات در این زمینه:

  • باز کردن دریچه داخلی یا خارجی بینی
  • اصلاح کجی یا فرورفتگی تیغه بینی
  • بازسازی ساختارهای حمایتی تنفس با کمک گرافت‌ها

در صورت بی‌توجهی به این بخش، ممکن است فرد علی‌رغم ظاهر زیبا، دچار تنگی نفس مزمن یا نیاز به جراحی‌های بعدی شود.

تکنیک جراحی باز یا بسته

انتخاب بین تکنیک باز و بسته بسته به میزان پیچیدگی عمل و ناحیه مورد ترمیم انجام می‌شود:

تکنیک باز: برشی کوچک روی کلوملا (پایه بینی) زده می‌شود که امکان دسترسی مستقیم و دید کامل به ساختار داخلی را فراهم می‌کند. برای موارد پیچیده و نیازمند بازسازی گسترده، این روش اولویت دارد.

تکنیک بسته: تمام برش‌ها در داخل سوراخ‌های بینی انجام می‌شود و از بیرون اثری باقی نمی‌ماند. این روش برای اصلاحات جزئی یا در مواردی که بافت‌ها هنوز انعطاف‌پذیرند مناسب است.

نتیجه جراحی بینی ترمیمی

کاندید مناسب جراحی بینی ترمیمی

جراحی بینی ترمیمی برای همه افرادی که از نتیجه عمل قبلی خود ناراضی هستند، گزینه مناسبی محسوب نمی‌شود. افراد مناسب این جراحی معمولاً دارای شرایط زیر هستند:

  • افرادی که پس از جراحی اول از فرم ظاهری بینی رضایت ندارند و دچار بدشکلی، غیرطبیعی شدن یا عدم تناسب بینی با اجزای صورت شده‌اند.
  • بیمارانی که بعد از عمل قبلی دچار مشکلات تنفسی مانند تنگی راه هوایی، گرفتگی مداوم یا اختلال در عبور هوا شده‌اند.
  • افرادی که با مشکلاتی مانند عدم تقارن بینی، افتادگی نوک بینی، چرخش نامناسب یا تغییر فرم ناخواسته مواجه هستند.
  • بیمارانی که در اثر جراحی قبلی دچار آسیب‌های ساختاری به غضروف یا استخوان بینی شده‌اند و نیاز به بازسازی ساختار بینی دارند.
  • افرادی که حداقل ۶ تا ۱۲ ماه از جراحی قبلی آن‌ها گذشته و بافت‌های بینی به ثبات نسبی رسیده است.

افراد نامناسب برای جراحی بینی ترمیمی

در برخی شرایط، انجام جراحی بینی ترمیمی توصیه نمی‌شود یا باید با احتیاط بسیار بالا انجام شود. این افراد شامل موارد زیر هستند:

  • افرادی که هنوز مدت کافی از جراحی قبلی آن‌ها نگذشته و ورم و تغییرات بافتی بینی کامل فروکش نکرده است.
  • بیمارانی که انتظارات غیرواقع‌بینانه یا کمال‌گرایانه از نتیجه جراحی دارند و به محدودیت‌های ترمیمی توجه نمی‌کنند.
  • افرادی که مشکلات بینی آن‌ها جزئی و قابل اصلاح با گذر زمان یا روش‌های غیرجراحی است.
  • بیمارانی که دچار بیماری‌های زمینه‌ای کنترل‌نشده هستند و ریسک جراحی در آن‌ها بالاست.
  • افرادی که چندین بار جراحی بینی انجام داده‌اند و بافت بینی آن‌ها به‌شدت آسیب‌دیده یا ضعیف شده است.
افراد مناسب جراحی بینی ترمیمی افراد نامناسب جراحی بینی ترمیمی
نارضایتی واضح از فرم ظاهری بینی نارضایتی جزئی و قابل چشم‌پوشی
مشکلات تنفسی پس از جراحی اول مشکلات موقت ناشی از ورم
عدم تقارن یا افتادگی مشخص نوک بینی انتظار نتیجه کاملاً ایده‌آل و بی‌نقص
آسیب ساختاری به غضروف یا استخوان بافت بینی بسیار ضعیف و آسیب‌دیده
گذشت حداقل ۶–۱۲ ماه از عمل قبلی انجام جراحی در فاصله زمانی کوتاه
پذیرش محدودیت‌های جراحی ترمیمی نداشتن دید واقعی نسبت به نتیجه

مراقبت های بعد از جراحی بینی

مراقبت‌های پس از جراحی بینی ترمیمی تا حد زیادی مشابه مراقبت‌های بعد از عمل اولیه است، اما به دلیل پیچیدگی بالاتر و وجود بافت‌های اسکاری، نیاز به دقت و توجه بیشتری دارد. دوره بهبود ممکن است طولانی‌تر باشد و ورم‌های پس از عمل به مرور و با صبر کاهش می‌یابند. برخلاف جراحی اول، حساسیت بیشتری نسبت به ایجاد فشار یا ضربه به بینی وجود دارد که می‌تواند روند ترمیم را مختل کند. بنابراین، رعایت نکات مراقبتی و پرهیز از فعالیت‌های سنگین در روزها و هفته‌های ابتدایی اهمیت ویژه‌ای دارد.

همچنین، محدودیت‌های خاصی در این دوره وجود دارد؛ به‌عنوان مثال، استفاده از عینک طبی یا آفتابی باید با مشورت پزشک صورت گیرد و هرگونه تغییر ناگهانی در فرم یا تنفس باید فوراً گزارش شود. پیگیری‌های منظم با جراح و تیم پزشکی برای بررسی روند بهبود، مدیریت ورم و پیشگیری از عوارض احتمالی ضروری است. این مراقبت‌ها تضمین می‌کند که نتیجه جراحی ترمیمی به بهترین شکل ممکن حفظ شود و بیمار با رضایت کامل از عمل خارج گردد.

«در جراحی بینی ترمیمی، رعایت دقیق مراقبت‌های پس از عمل نقش کلیدی در تثبیت نتیجه نهایی دارد. به دلیل حساسیت بالاتر بافت‌ها، صبر بیمار و پیگیری منظم توصیه‌های پزشکی، شرط اصلی دستیابی به نتیجه‌ای ایمن و رضایت‌بخش است.»

دکتر مجید نصیری – متخصص ENT

بهترین جراح بینی ترمیمی - دکتر مجید نصیری

انتخاب جراح مناسب برای عمل بینی

انتخاب جراح مناسب برای عمل بینی ترمیمی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، چرا که این جراحی به مراتب پیچیده‌تر از عمل اولیه است و نیازمند مهارت و تجربه تخصصی می‌باشد. جراحانی که در حوزه ترمیمی فعالیت دارند، با چالش‌های مربوط به بافت‌های اسکار، محدودیت غضروف و تغییرات آناتومیک آشنا هستند و می‌توانند راهکارهای دقیق‌تری برای بازسازی و اصلاح ارائه دهند. تجربه بالا در این زمینه، احتمال بروز عوارض را کاهش داده و نتیجه‌ای طبیعی‌تر و ماندگارتر به همراه دارد.

علاوه بر تخصص جراح، بررسی نمونه‌کارها و نظرات مراجعان قبلی می‌تواند به انتخاب آگاهانه‌تر کمک کند. مشاهده نتایج واقعی و دریافت بازخورد از کسانی که عمل ترمیمی انجام داده‌اند، دید روشن‌تری از کیفیت کار جراح ارائه می‌دهد. همچنین، ارتباط مؤثر و شفاف در جلسه مشاوره اهمیت زیادی دارد؛ جراح باید به صورت منطقی و واقع‌بینانه درباره محدودیت‌ها و انتظارات ممکن صحبت کند تا تصمیمی آگاهانه و با درک کامل از فرآیند جراحی بگیرید. این تعامل، پایه‌ای مستحکم برای دستیابی به نتایج موفق و رضایت‌بخش است.

تفاوت جراحی بینی ترمیمی با جراحی اولیه

جراحی بینی ترمیمی از نظر فنی و اجرایی به‌مراتب پیچیده‌تر از جراحی بینی اولیه است و نیاز به رویکردی کاملاً تخصصی دارد. در جراحی ترمیمی، جراح با ساختاری مواجه است که قبلاً تغییر داده شده و دیگر آناتومی طبیعی اولیه را ندارد. به همین دلیل، تصمیم‌گیری و اجرای تکنیک‌ها با حساسیت بالاتری انجام می‌شود.

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌ها، پیچیدگی بیشتر ساختار بینی در جراحی ترمیمی است. وجود بافت اسکار و چسبندگی‌ها باعث کاهش انعطاف‌پذیری بافت‌ها شده و کار روی غضروف و استخوان را دشوارتر می‌کند. همچنین، در بسیاری از موارد با محدودیت منابع غضروفی مواجه هستیم و جراح ناچار به استفاده از غضروف‌های پیوندی از نواحی دیگر مانند گوش یا دنده می‌شود. مجموعه این شرایط، جراحی بینی ترمیمی را به عملی تبدیل می‌کند که نیازمند برنامه‌ریزی دقیق‌تر، تجربه بالا و مهارت تخصصی جراح است تا هم ظاهر بینی اصلاح شود و هم عملکرد تنفسی حفظ گردد.

معیار مقایسه جراحی بینی اولیه جراحی بینی ترمیمی (ثانویه)
هدف جراحی اصلاح فرم و عملکرد بینی برای اولین بار اصلاح نواقص ظاهری یا عملکردی ناشی از جراحی قبلی
وضعیت ساختار بینی آناتومی طبیعی و دست‌نخورده ساختار تغییر یافته و پیچیده
میزان پیچیدگی متوسط تا بالا بالا تا بسیار بالا
وجود بافت اسکار ندارد یا بسیار ناچیز دارد و معمولاً قابل توجه
انعطاف‌پذیری بافت‌ها بالا کاهش‌یافته
منابع غضروفی معمولاً کافی (سپتوم) محدود؛ نیازمند پیوند از گوش یا دنده
دقت در برنامه‌ریزی استاندارد بسیار دقیق و اختصاصی
مهارت مورد نیاز جراح تخصص عمومی در رینوپلاستی تجربه و مهارت ویژه در جراحی ترمیمی
مدت زمان عمل کوتاه‌تر طولانی‌تر
دوران نقاهت کوتاه‌تر و قابل پیش‌بینی طولانی‌تر با ورم پایدارتر
احتمال محدودیت اصلاح کم بیشتر به دلیل شرایط بافت
پیش‌بینی نتیجه نهایی بالاتر وابسته به وضعیت بافت و جراحی قبلی
هزینه کمتر بیشتر به دلیل پیچیدگی

هزینه عمل بینی ترمیمی

هزینه جراحی بینی ترمیمی معمولاً بالاتر از عمل اولیه است، چرا که پیچیدگی و تخصص مورد نیاز در این جراحی بیشتر است. هزینه نهایی شامل دستمزد جراح، هزینه کلینیک یا بیمارستان، داروها، آزمایش‌ها و مراقبت‌های پس از عمل می‌شود. همچنین، برخی موارد خاص مانند نیاز به برداشت غضروف از نواحی دیگر بدن می‌تواند بر افزایش هزینه تأثیرگذار باشد.در ادامه، مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار بر هزینه عمل بینی به طور جامع و تفکیک‌شده بررسی شده است.

  • پیچیدگی عمل: هر چه اصلاحات مورد نیاز گسترده‌تر و سخت‌تر باشد، زمان و تخصص بیشتری نیاز دارد که هزینه را بالا می‌برد.
  • تجربه و مهارت جراح: جراحان با سابقه و تخصص بالا معمولاً دستمزد بیشتری دریافت می‌کنند، اما این می‌تواند تضمین‌کننده نتیجه بهتر باشد.
  • نیاز به گرافت یا برداشت غضروف: اگر برای بازسازی بینی نیاز به برداشت غضروف از گوش یا دنده باشد، هزینه‌های عمل افزایش می‌یابد.
  • مراقبت‌های پس از عمل: هزینه‌های مرتبط با دارو، فیزیوتراپی و مراجعات پزشکی نیز بخشی از کل هزینه نهایی هستند.

هزینه جراحی بینی ترمیمی در کلینیک زیبایی نورسا در سال ۱۴۰۴ بین ۹۰ تا ۱۲۰ میلیون تومان می باشد.

منبع :

Understanding revision rhinoplasty – American Society of Plastic Surgeons

 

تاریخ انتشار : 1404-10-16
سوالات متداول
  • آیا همه جراحان زیبایی بینی می‌توانند عمل ترمیمی انجام دهند؟

    خیر. جراحی ترمیمی نیازمند تجربه و مهارت بسیار بالاتر نسبت به جراحی اولیه است. تنها جراحانی که به‌صورت تخصصی در این حوزه فعالیت دارند و سابقه موفق در ترمیم بینی‌های پیچیده دارند، می‌توانند کاندیدای مناسبی برای این نوع عمل باشند.

  • چند بار می‌توان جراحی ترمیمی انجام داد؟

    هر چه تعداد دفعات جراحی بیشتر باشد، احتمال بروز مشکلات بیشتر می‌شود. بافت‌ها شکننده‌تر شده و احتمال اسکار داخلی افزایش می‌یابد. معمولاً توصیه می‌شود که پس از یک یا دو ترمیم، از جراحی‌های بیشتر خودداری شود مگر در موارد بسیار ضروری و با بررسی دقیق توسط جراح متخصص.

  • آیا ترمیم بینی دردناک‌تر از جراحی اولیه است؟

    سطح درد در جراحی ترمیمی معمولاً تفاوت زیادی با جراحی اولیه ندارد. بیشتر ناراحتی‌ها ناشی از تورم، فشار یا حساسیت‌های ناحیه‌ای است. با این حال، به دلیل پیچیدگی بیشتر عمل، ممکن است مدت زمان نقاهت کمی طولانی‌تر باشد.

  • آیا می‌توان از غضروف مصنوعی در جراحی ترمیمی استفاده کرد؟

    گرچه استفاده از غضروف مصنوعی ممکن است در برخی موارد انجام شود، اما اغلب جراحان ترجیح می‌دهند از بافت طبیعی خود بیمار (گوش یا دنده) استفاده کنند تا احتمال پس‌زدگی، عفونت و عوارض دیگر به حداقل برسد.

  • چه مدت بعد از عمل اول می‌توان جراحی ترمیمی انجام داد؟

    معمولاً توصیه می‌شود بین ۹ تا ۱۲ ماه از عمل اول گذشته باشد تا بافت‌ها به‌طور کامل ترمیم شده و شکل نهایی بینی تثبیت شود. انجام زودهنگام جراحی ترمیمی می‌تواند نتیجه را مختل کند و حتی آسیب بیشتری وارد کند.

  • اگر جراحی اول بینی بیش از حد کوچک شده باشد، آیا امکان بازسازی فرم طبیعی وجود دارد؟

    در مواردی که بینی به‌طور افراطی کوچک یا فشرده شده، بازسازی کامل به شرایط بافتی بستگی دارد. اگر غضروف کافی باقی نمانده باشد، جراح ممکن است از غضروف دنده یا گوش برای بازسازی ساختار استفاده کند. بازگرداندن حجم طبیعی ممکن است نیازمند چند مرحله باشد و محدودیت‌هایی از نظر زیبایی‌شناسی وجود دارد، اما در بسیاری از موارد بهبود چشمگیری حاصل می‌شود.

  • آیا عمل ترمیمی می‌تواند نتیجه جراحی بد را کاملاً اصلاح کند یا فقط تا حدی بهتر می‌کند؟

    جراحی ترمیمی می‌تواند ظاهر و عملکرد بینی را تا حد زیادی بهبود دهد، اما تضمینی برای رسیدن به “نتیجه کامل ایده‌آل” وجود ندارد. در بسیاری از موارد، هدف جراح “اصلاح منطقی” و رسیدن به ظاهر قابل قبول و متناسب با صورت است. داشتن انتظارات واقع‌بینانه کلید رضایت بعد از جراحی ترمیمی است.

  • اگر در جراحی اول عملکرد تنفس آسیب دیده باشد، آیا ترمیم بینی می‌تواند آن را کاملاً برطرف کند؟

    در صورتی که آسیب‌ها قابل شناسایی و اصلاح‌پذیر باشند، بله. در جراحی ترمیمی تمرکز زیادی روی بازسازی دریچه‌های بینی، اصلاح تیغه بینی و بازکردن مسیرهای تنفسی وجود دارد. با این حال، در مواردی که بافت به‌شدت آسیب دیده یا دچار چسبندگی‌های گسترده شده باشد، بهبود تنفسی ممکن است نسبی باشد.

  • چه زمانی باید از جراحی ترمیمی صرف‌نظر کرد؟

    اگر بافت بینی به شدت آسیب‌دیده باشد، پوست نازک و شکننده شده باشد یا فرد انتظارات غیرواقع‌بینانه داشته باشد، بهتر است از جراحی مجدد صرف‌نظر شود. همچنین اگر مشکل صرفاً سلیقه‌ای و بدون نقص واقعی باشد، جراحان با تجربه معمولاً توصیه به عمل مجدد نمی‌کنند.

مطالب پیشنهادی

لیستی از مطالب که شاید شما بپسندید

دیدگاه ها
نام و نام خانوداگی
متن پیام
جستجو